018/521-172 urednik@ntv.rs
Najnovije vesti

USUD SRPSKIH PESNIKA

Programom pod nazivom „Usud srpskih pesnika“, u organizaciju Niškog kulturnog centra, simbolično je obeležena 61. godišnjica smrti, kako ga mnogi nazivaju princa poezije -Branka Miljkovića. Ostao je upamcen kao jedan od najpoznatijih srpskih i jugoslovenskih pesnika druge polovine dvadesetog veka, koji se pored poezije bavio i pisanjem eseja i kritike kao prevođenjem ruskih i francuskih pesnika.
Prošla je tačno 61 godina od smrti princa poezije -Branka Miljkovića… Još kao student pripadao je grupi neosimbolista, a ubrzo po dolasku u Beograd sprijateljio se i sa drugim pesnicima poput Vaska Pope i Ivana Lalića. U startu je odbio članstvo u partiji što je kasnije rezultiralo neobjavljivanjem njegove poezije. Pune tri godine, bezuspesno je obilazio redakcije časopisa…Prve pesme u Beogradu mu objavljuje Oskar Davičo 1955. u časopisu „Delo“. Ubrzo potom objavljena je i njegova prva zbirka pesama „Uzalud je budim“ 1956, a za njom i „Smrću protiv smrti“, „Poreklo nade“, „Vatra i ništa“, „Krv koja svetli“… Put do samog trona srpske poezije, bio mu je, čini se -sudjen.
U njegovim prvim pesmama jasno se video uticaj francuskih simbolista Valerija i Malarmea, kao i Heraklitove filozofije. Medjutim, kao najznačajnija, ostace njegova zbirka „Vatra i ništa“ u kojoj se pored antičkih mitova, nalaze i nacionalni mitovi i legende.
U jesen 1950 godine, Branko odlazi na mesto urednika Literarne redakcije Zagrebačkog radija. I dok jedni tvrde da je razlog za odlazak iz Beograda bio svadja sa nekim pesnicima i prijateljima, drugi kažu da je imao ljubavnih problema. Tek, u noći između 11. i 12. februara, u šumi pokraj Zagreba, prema zvaničnoj verziji, 27 ogodišnji Miljković izvršio je samoubistvo. I sest decenija kasnije, postoje brojne sumnje u pomenutu verziju njegove smrti, s obzirom da postoje mnoge sumnje da je bio ubijen od strane tadašnjeg režima.